بازیهای محلی
بازیهای محلی
اَلک دولَک
الک دولک از بازیهای مشترک ترکها و عشایر هداوند منطقه است.
ترکها آنرا چیلمک آجاغ و هداوندها نیز گال بازی می نامند. چگونگی انجام این بازی در پی می آید: نخست بازیکنان به دو دسته برابر ۵ تا ۶ نفره شامل گروه پرتاب کننده چوب و گروه دریافت کننده تقسیم می شوند .سردسته ایی که میخواهد بازی را آغاز کند، الک را روی دو آجر سنگ قرار داده و چوب دولت را به دست می گیرد. نوک چوب دولک را زیر بخش باریک الک میگذارد و با یک تکان چوب الک را به هوا پرتاب میکند سپس چوب الک را در هوا می چرخاند با چوب دولک به آن میکوبد.
در این هنگام دسته روبرو که منتظر پرتاب شدن چوب الک در هوا هستند به دنبالش می دوند تا آن را بگیرند اگر چوب الک را گرفتند بازی به سود آنها تمام میشود و گروه بازنده بازی را به گروه دوم واگذار می کند . ولی اگر نگرفتند باید تا مسافتی زو بکشند و بازی همینگونه ادامه می یابد .
دُرنا بازی
این بازی را در مناطق دیگر بیشتر با نام کمربند بازی می شناسند . پیش از بازی با گچ یا یا زغال دایرهای کشیده و سپس ۴ تا ۵ نفر پشت به پشت در داخل آن می ایستند. به همان تعداد نیز در بیرون دایره کمربند به دست میچرخند و تلاش میکنند با کمربند های خود به افراد درون دایره بکوبند. گروه دیگر می بایست نه تنها در آستانه برخورد کمربندها قرار نگیرد بالاتر از آن باید مالکیت کمربندها را نیز حفظ کند.
چوب بازی
این بازی گونهای رقص شمرده شده و همچنان در جشنهای عشایر رواج دارد.
چوب بازی بسیار ساده است و دو نفره یا بیشتر انجام میگیرد. بدین سان که موسیقی متناسب این بازی با ریتم خاص نواخته شده و سپس افراد می چرخند و گاه گاه یکی از آنان با بانگ ” های” علامت میدهد . تولید این آوا یعنی که می خواهد با چوب بکوبد. فرد روبرو با این هشدار خود را آماده دفاع میکند و این بازی به همین رویه ادامه می یابد.
توپ آغاچی
توپ آغاچی (چوب توپ) از بازیهای محلی اردبیل است که سراسر بدن در آن درگیر شده و نیاز به دقت و سرعت عمل متناسب دارد .
بومهن همیشه جایی برای بازی بازیکنان و هواداران این رشته بوده است.
بازیکنان که معمولاً بیش از ۴ نفرند به دو دسته تقسیم می شوند و سپس به سوی زمین یکدیگر قرار گرفته و مرزی به اندازه یک متر را خط کشی و به خود اختصاص میدهند. در آن هنگام توپ کوچکی در اختیار دسته آغاز کننده بازی قرار گرفته و یکی از آنان از همین محدوده تعیین شده ، توپ را با همه توان پرتاب میکند .
همزمان یکی از بازیکنان همین تیم به سوی مرزگاه حریف میدود . در این فاصله چنانچه تیم روبرو توپ را بگیرد و نفر دونده را با توپ بزند آن فرد بازنده شده و از بازی کنار میرود. ولی اگر نتواند بازیکن را بزنند و او به محدوده دسته مقابل رسید در همان جا می ماند تا دیگر بازیکنان نیز به همین ترتیب برسند وبه عبارتی آن را تسخیر نمایند .هنگامی که توپ به یکی از بازیکنان نواخته شود نیابه بازی به تیم روبرو می رسد . بازی زمانی پایان می گیرد که یک تیم توانسته باشد با همه نفرات خود محدوده تیم دیگر را تسخیر کند.
یه قُل دو قُل
بازی یه قل دو قل بازی مشترکی بین ترکها و عشایر هداوند منطقه است و بیشتر در میان دختران و کودکان رواج دارد. در این بازی انفرادی هر یک از بازیکنان پنج سنگ را در دستان خود گرفته و آنها را به هوا پرتاب میکنند . در حالی که دست خود را برای نگه داشتن سنگها برگردانده اند. سنگ ها باید بر پشت دست نگه داشته شود. و هرکس که بتواند سنگ بیشتری را نگه دارد، آغاز کننده بازی است. سپس بازیکنان به نیابه از یک قل تا چهار قل ادامه داده و پس از آن رده های موس ، جارو، پارو ، آب پاش ، و گلاب پاش بازی میشود.
