صنایع دستی عشایر

صنایع دستی عشایر

با ارزشترین صنایع دستی عشایر ،دست بافته های آنان شامل گلیم، خورجین و جاجیم است. این صنایع دست ساز بوده و ساخت فراورده های آن با دست انجام می گیرد. از سویی این صنایع، ماهرانه و با دانش و مواد همین مناطق ساخته می شود. موادی مانند پشم و مو به فراوانی و با بهای ارزان (کاهی به رایگان) در دسترس صنعت قرار می گیرد.

گلیم

گلیم بافی به راستی پاسخی است به نیازهای نخستین روستاییان و کوچندگانی که در جستجوی دستیابی به چادری خشک،مفروش و ویسایل خواب گرم بوده اند.فرهنگ بافت گلیم در میان عشایر باغ کمش و تماشا رواج دارد.

پیشتر این هنر برای بانوان این دو روستا از بایستگی ها شمرده می شد و عروس جوان بافت گلیم را از مادر خود می آموخت. اکنون شمار کمی به این کار پرداخته و این بافته های زیبا که از مادربزرگ، مادرشوهر و یا مادر به عروس رسیده، زیررختخواب های فراوان پنهان شده است. ((دارهای گلیم بافی به صورت افقی قرار میگیرد و حمل آن از دار قالی آسانتر است. بنابراین،هنگام کوچ به آسانی قابل حمل خواهد بود)).

خورجین

خورجین برای عشایر کاربردهای گوناگونی دارد و همچنان به کار گرفته می شود. هر چند مواد اولیه و روش بافت آن بسیار دگرگون شده است؛ ولی همچنان کاربرد خورجین در زندگی عشایری دیده می شود.آنها از این بافته برای حمل وسایل شخصی،فراوردهای کشاورزی و از اندازه کوچکتر آن برای حمل وسایل بر روی موتور سیکلت استفاده می کنند. عشایر در گذشته خورجین های بزرگ را بر گرده اسب، شتر و الاغ و کوچکترها را بر دوش خود حمل می کرده اند. آنها گاهی هم هنر فرش و گلیم را با هم درآمیخته ونقش راه راه بر این بافته می زنند.

جاجیم 

جاجیم یک جور زیرانداز بومی است که به روش گلیم بافته می شود، با این تفاوت که نخست قطعات آن را جداگانه و طولی بافته و سپس به هم دوخته می شوند. جاجیم با رنگ های متنوع بافته شده و تا اندازه ای با بافت سیاه چادر همانند است.

نوشته‌های مشابه

  • موسیقی

    موسیقی جایگاه موسیقی در جامعه بومهن زندگی بسیاری از مردم سرزمین ایران،ایلی و عشایری است.این روش زندگی همواره با کوچ شبانان همراه بوده است.یافتن چراگاه و علف زار همچون کرداری گسترده در میان کوچ روها و در زیر سُم رمه ها آغاز می شود؛ آغازی که برای عشایر بومهن با بیم ها،درگیری با طبیعت و…

  • جغرافیای طبیعی

    جغرافیای طبیعی سیر جایگاه در تقسیمات کشوری تهران نزدیک به دویست سال پیش،روستاها و دهات بسیار کوچک و پراکنده ای را در بر میگرفته که شامل سه منطقه اصلی بوده است: ری، قصران،شمیران. بُومهن در منطقه دوم،یعنی قصران قرار داشته است.واژه قصران عربی شده نام ایرانی (کَهسران) ((کُوهسران)) است. این منطقه بزرگ و تاریخی در…

  • سیمای پیشین شهر

    سیمای پیشین شهر برای بررسی سیمای پیشین شهر، بازگشت به گذشته های دور معنا ندارد؛ زیرا بومهن در میانه دهه ۱۳۷۰ تبدیل به شهر شده است. این تجربه شهری شدن با دو رخداد همزمان شده است: نخست،آغاز گسترش کالبدی شهر و دیگر از رونق افتادن فعالیتهای کشاورزی که با گذشت زمان جای خود را به خدمات بیشتر داد؛ البته وضع…

  • جشن‌ها و آیین‌ها

    جشن‌ها و آیین‌ها جشن نوروز پیش از آنکه نوروز آغاز شود، همه کنش های فرهنگی مرسوم چون آتش افروزی در شب چهاشنبه سوری، خانه تکانی، خرید شیرینی و پیراستن ظاهر انجام می شود. سفید کردن دیوار زنان در گذشته از ۱۰تا ۱۵ اسفند ماه به دامان طبیعت رفته و نوعی گل را با خود به خانه می آورند. این…

  • پیشینه مهاجران

    پیشینه مهاجران نخستین مهاجرتها به بومهن (آن گونه که در بخش تاریخی آمده) نتیجه گروگان گیری،تبعید ومحافظت از عشایربوده، ولی این پدیده در دهه های بازپسین(اخیر) اسباب و انگیزه هایی چون دستیابی به شغل و مسکن داشته است. مجموعه شرایط شهری هم برای تامین شغل و مسکن به گونه ای دلخواه آماده بوده است؛ چنان که در برخی از نقاط بافت…

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *