محله سیاه بند
محله سیاه بند
سیاه بند پیشتر قریه ای در دهستان سیاهرود واقع در بلوک لواسانات بوده است. نزدیک به ۲۵۰ سال پیش تا میانه های قرن حاضر، رعایا برای مالکین زمین های این منطقه کشاورزی می کرده اند. در سال های پایانی دهه ۱۳۲۰، با وجود کشاورزی گسترده، عواملی چون کمبود آب و اصلاحات ارضی سبب شد کشاورزی در این منطقه از رونق بیافتد.
به نظر می رسد، چالش کمبود آب به رغم اعتراض رعایا مورد توجه مالکین نبوده و به آهستگی همراه با دیگر عوامل، زمینه ساز تقویت و رشد سکونت گاه های این منطقه شده است. دو رشته قنات مهم در سیاه بند به نام های (زقجار) و (زیرجوب) وجود داشته است. قنات زقجار جهت آبیاری اراضی بالای جوب و به نیت مدرسه سادات و قنات زیرجوب (ارخ آلته) جهت آبیاری باغ بهبهانی ها استفاده می شده است.
پیشینه مالکیت در سیاه بند بدین گونه بوده است : دو دانگ و نیم آن موقوفه با تولیت آقای سید محمد بهبهانی ، یک دانگ و یک ربع با حسین آقا شریف رازی، یک دانگ و یک ربع با آقایان قاسم میرزایی دولتشاهی و هادی خان دولتشاهی و یک دانگ هم از آن خرده مالک.
یک قرن پیش، وزارت پست و تلگراف عمارتی را به عنوان باجگیرخانه در اراضی موقوفه سیاه بند احداث می کند. هدف از ساخت این عمارت ، دریافت وجه نقد از افرادی بوده که از روی پل بومهن گذر می کرده اند.
در سال ۱۳۰۴ کسی به نام محمد حسن الموسوی شناخته شده به (علم الهدی) نسبت به این موقوفه ادعای مالکیت کرده و سپس مکاتباتی را با وزارت ( فلاحت و تجارت و فواید عامه) ترتیب می دهد. برابر مکاتبات انجام شده علم الهدی اسناد خود را به اداره کل خالصات تحویل داده و سرانجام اداره کل طرق و شوارع دعوی وقفیت وی را پذیرفته و درباره وجوه دریافت شده نیز رای می دهند.
شهرت زاهدی بیشترین فراوانی را در این منطقه دارد. گروهی از مردم سیاه بند فرهنگ دینی متفاوتی را نسبت به دیگران برگزیده اند. مردم سیاه بند از حیث تمایل به صوفی گری و مکان مذهبی (خانقاه) ، با مردم هم کیش خود در شهر هم جوار رودهن بسیار همانندند. این گرایش ها ، در فرهنگ اصول و قواعد مردم این منطقه تاثیر گذار بوده است. این محله مهم که در جنوب شرقی شهر بومهن واقع شده ، دو بخش جداگانه دارد: یک بخش شامل سیاه بند قدیم، از پارک دانشجو تا پل کمربندی ادامه می یابد که بدان ده سیاه بند می گویند؛ بخش دیگر سیاه بند که جدیدتر است، از شمال خیابان شهید مسعود زاهدی تا کامیونداران و از جنوب تا تپه عبدوست را در بر می گیرد.
