غذاها و شیرینی‌های سنتی

غذاها و شیرینی‌های سنتی

غذاها

بییز: خورشتی که از گوشت، لوبیا چیتی،سیب زمینی ، برگه و آلوچه ، قیسی و ادویه های گوناگون درست می شود.

شوربا (اشکنه): غذایی است آبکی که آب آن را تلیت می‌کنند و از بادمجان، سیب زمینی، تخم مرغ ،کره، سبزی های خشک گوجه فرنگی، پیاز و ادویه درست می شود.

قرودآشه یا آش کشک: از کشک ، برنج، لوبیا، سیرابی خشک شده گوسفند درست می شود.

رشته پلو: رشته را مانند پلو درست کرده و در میان آن قیسی های خشک شده مرغوب میگذارند و در پخت این خوراکی به اندازه فراوان از روغن حیوانی استفاده می‌شود.

خامکه: خامکه یک جور آش است که از گندم کوبیده، لوبیا ، عدس و کشمش درست میشود.

یتیمچه: این غذا با کدو، بادمجان، گوجه زمینی خرد شده روغن حیوانی و ادویه پخته می شود.

بولاما: پس از زایمان گاو نخستین شیری که دوشیده می‌شود را بولا ما می‌گویند این فراورده شیر را بیشتر با نان در نیابه صبحانه میخورند.

قرود شورباسی ( شوربای کشک): از کشک، روغن حیوانی، پیاز و سبزی های معطر درست می شود.

دمی سبزی(سبزی دیگه ۳ ): نوعی پلو که آن را با سبزی های صحرایی درست می‌کنند.

عشایر بومهن غذاهای مخصوص خود را دارند تنوع غذایی عشایر هداوند در سنجش با ترک‌ها بسیار کمتر است .

چلو گوشت: یکی از مهمترین غذاهای آنها است که با گوشت ذبح شده بره های خودشان درست می‌شود. این غذا به دو شیوه طبخ میشود. در روش نخست گوشت پخته را در زیر برنج قرار می‌دهند و آن را زیر برنجی می گویند، در روش دوم گوشت را بدون افزودنی می پزند و تنها با افزودن قره قروت به آب گوشت مزه آن را ترش کرده و با برنج می‌خورند.

دمپختک ماش: دم پخت ماش غذای دیگر عشایر است که پخت آن آسان و رواج بسیار دارد. زنان عشایر در موسم بهار سبزی های محلی مانند تلم، پیازک و والک را جمع آوری کرده و خشک می کنند. این سبزی ها با حبوباتی مانند ماش یا عدس به برنج افزوده می شود. دمپخت که عشایر بدان دمپختک لاری می گویند، همراه با ماست حیوانی مصرف می شوند.

شیرینی ها

اردک: این شیرینی آمیخته ای از آرد، شیر، شکر است و آن را در روغن سرخ می کنند.

شیرمال: مایه ی درست کردن این نان مخصوص،آرد شیر و شکر است و پس از پختن در تنور و پیش از خوردن لایه از روغن حیوانی و شکر به آن افزوده می‌شود.

بورساق: شیرینی محلی بورساق را هداوند ها می پزند .این شیرینی از تخم مرغ،شیر،آرد، روغن حیوانی، شکر و گاهی رازیانه درست می‌شود. پس از آماده‌سازی خمیر آن را در روغن سرخ می کنند و در پودر قند می غلتانند.

نوشته‌های مشابه

  • سیمای کنونی شهر

    سیمای کنونی شهر در این بخش مکانها، خیابانها و گذر گاه های بومهن از نگر کالبدی و انسانی وصف شده است. برای پرهیز از سردرگمی و درک بهتر استخوان بندی شهر، بلوار امام خمینی به عنوان محور اصلی توصیف شده است؛ البته گاهی بنا بر ضرورت از آن جدا شده و دوباره به این گذر باز گشته ایم. از سمت غرب…

  • فضاهای فراغت

    فضاهای فراغت باغ‌ها و بوستان‌ها مردمان این دیار، باغهای سرسبزی را به یاد می آورند که با محله های جنوبی شهردر آمیخته بوده اند.آن روزها، فضاهای سبز و خانه ها، نقشی برابر در ساخت سیمای شهر داشتند. مانند باغ ایران نژاد در خیابان ((دلجو)) فراوان بود و رهگذران از آن بهره مند بودند. هنگامی که ساخت و ساز فراوان شد، محله ها به عنوان پاره های جدانشدنی شهر،دگرگون…

  • روستای طاهر آباد

    روستای طاهر آباد طاهر آباد که در گویش محلی تارآباد نیز خوانده می شود، در راستای خیابان حق وردیان، سه کیلومتری جنوب شهر قرار گرفته است. از نظر تقسیمات کشوری در دهستان گل خندان جدید واقع شده و در سال ۱۳۹۴ نیز دهیاری در آن آغاز به فعالیت نموده است. عوارض طبیعی آن شامل کوه…

  • اولین شهر در کریدور تهران به شمال کشور

    اولین شهر در کریدور تهران به شمال کشور منطقه بومهن با قرار گرفتن در کنار تمدنهای بزرگ ری، چشمه علی و دماوند مجال خودنمایی نداشته است، ولی پس از آنکه در سال ۱۲۸۲ راهی در کنار رودهن ساخته شد، بیشتر از آن سخن گفته شد. برای نمونه در مطلع الشمس، اثرصنیع الدوله آمده است:((رودهن در نیم فرسخی بومهن و…

  • نام شهر

    نام شهر در سفرنامه اعتضاد السلطنه به لاریجان، از چگونگی خوانش نام بومهن سخن رفته است. وی به روشنی، بومهن را به کسر((میم))دانسته و نه سکون(نوری،۱۳۹۰). از نظر مفهومی نیز این اسم،کاربردهای گوناگونی داشته است. برهان لیمو دهی (۱۳۶۲) به نقل از کتاب ((مطلع الشمس))اثر اعتماد السلطنه، نویسنده دوره قاجار میگوید: ((این کلمه ظاهرا مرکب از ((بوم)) و((هن)) می باشد و ((هن)) به فارسی به معنی لرزه و…

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *